ลักษณะของอุตสาหกรรมและธุรกิจท่องเที่ยว

สาระสำคัญ

จาก จำนวนของนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นทุกปี ทำให้อุตสาหกรรมและธุรกิจท่องเที่ยวจัดเป็นธุรกิจประเภทหนึ่งที่ทำรายได้ให้ แก่ประเทศ แก่ผู้ประกอบการ แก่ท้องถิ่น ซึ่งทำให้มีผู้หันมาทำธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเพิ่มมากขึ้นทั้ง ในและต่างประเทศ   จึงควรศึกษาเพื่อให้เกิดความตระหนักและเห็นความสำคัญของธุรกิจประเภทนี้

ผลการเรียนรู้ที่คาดหวัง    รู้และเข้าใจ ความหมายและลักษณะของอุตสาหกรรมและธุรกิจท่องเที่ยวได้

จุดประสงค์ปลายทาง
1. สามารถอธิบายความหมายและลักษณะของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวได้

2.  สามารถอธิบายความหมายและลักษณะของธุรกิจท่องเที่ยวได้

3.  สามารถอธิบายธุรกิจที่เกี่ยงข้องได้

เนื้อหาสาระ

อุตสาหกรรมท่องเที่ยว

ความสำคัญของอุตสาหกรรมท่องเที่ยว

อุตสาหกรรมท่องเที่ยว (Tourism Industry) ซึ่งประกอบด้วยธุรกิจหลายประเภท ทั้งธุรกิจที่เกี่ยวข้องโดยตรง และธุรกิจที่เกี่ยวข้องทางอ้อม หรือธุรกิจสนับสนุนต่าง ๆ การซื้อบริการของนัก ท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ ถือได้ว่าเป็น การส่งสินค้าออกที่มองไม่เห็นด้วยสายตา (Invisible Export) เพราะเป็นการซื้อด้วยเงินตราต่างประเทศ การผลิต สินค้า คือ บริการต่าง ๆ ที่นักท่องเที่ยวซื้อก็จะต้องมีการลงทุน ซึ่งผลประโยชน์จะตกอยู่ในประเทศและจะช่วยให้เกิด งานอาชีพอีกหลายแขนง เกิดการหมุนเวียนทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้ทางด้านสังคมการท่องเที่ยวเป็นการพักผ่อนคลาย ความตึงเครียด พร้อม กับการได้รับความรู้ ความเข้าใจในวัฒนธรรมที่ผิดแผกแตกต่างออกไปอีกครั้ง อุตสาหกรรม ท่องเที่ยวเป็นแหล่งที่มาของรายได้ในรูปเงินตราต่างประเทศ ซึ่งจะมีส่วนช่วยสร้างเสถียรภาพให้กับดุลการชำระเงินได้ เป็นอย่างมาก นอกจากนี้ การท่องเที่ยวยังมีบาทบาทช่วยกระตุ้นให้มีการนำเอาทรัพยากรของประเทศมาใช้ ประโยชน์อย่างกว้างขวาง ที่ผู้อยู่ในท้องถิ่นได้เก็บมาประดิษฐ์เป็นหัตถกรรมพื้นบ้าน   ขายเป็นของ

ที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยว ซึ่งสรุปได้ว่าบาทบาทและความสำคัญของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวต่อเศรษฐกิจสังคมและการเมือง มีดังต่อไปนี้

อุตสาหกรรม ท่องเที่ยวก่อให้เกิดรายได้เป็นเงินตราต่างประเทศ นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 เป็นต้นมา    รายได้จาก การท่องเที่ยวได้กลายเป็นรายได้ลำดับที่ 1 เมื่อเทียบกับรายได้จากสินค้าออกอื่น ๆ  รายได้จากอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่ได้มาในรูปของเงินตราต่างประเทศนี้มีส่วน ช่วยในการสร้างเสถียรภาพ ให้ กับดุลยภาพชำระเงิน เช่น ในปี พ.ศ. 2527 การท่องเที่ยวทำรายได้เป็นเงินตราต่างประเทศ 27,317 ล้านบาทนั้น รายจ่ายจากการเดินทางท่องเที่ยวของคนไทย เป็นเงินเพียงประมาณ 7,208 ล้านบาท ส่วนที่เกินดุลนี้จึงมีส่วน ช่วยแก้ไขการขาดดุลในด้านอื่นได้เป็นอย่างมาก  รายได้จากอุตสาหกรรมท่องเที่ยว เป็นรายได้ที่กระจายไปสู่ประชากรอย่างกว้างขวาง สร้างงานสร้างอาชีพมากมายและเป็นการเสริมอาชีพด้วยอาชีพที่เกิดต่อเนื่องจาก การท่องเที่ยว เช่น การผลิตหัตถกรรมพื้นบ้าน หรือการ ผลิตอาหารไปป้อนตามแหล่งท่องเที่ยวต่าง ๆ ก็จะเป็นอาชีพเสริมที่ทำรายได้เป็นอย่างดี หรือในเมืองท่องเที่ยว ก็อาจจะเป็นผู้นำเที่ยวด้วย อุตสาหกรรมท่องเที่ยวมีบาทบาทในการสร้างงาน สร้างอาชีพอย่างมากมายและกว้างขวาง เนื่องจากเป็น อุตสาหกรรมบริการที่ต้องใช้คนทำหน้าที่บริการ โดยเฉพาะในธุรกิจทางตรง เช่น โรงแรม ภัตตาคาร บริษัท นำเที่ยว ฯลฯ ส่วนในธุรกิจทางอ้อมอาจเป็นอาชีพเสริม เช่น หัตถกรรมพื้นบ้าน การใช้เวลาว่างมารับจ้างก่อสร้าง เป็นต้น การท่องเที่ยวจะมีบทบาทในการกระตุ้นให้เกิดการผลิตและนำเอาทรัพยากรของ ประเทศมาใช้ประโยชน์อย่างสูงสุด เมื่อนักท่องเที่ยวเดินทางไปที่ใดก็จะต้องใช้จ่ายเป็นค่าอาหารซื้อผลิตผล พื้นเมือง และหากพักแรมก็จะ ต้องใช้จ่ายเป็นค่าที่พัก เงินที่จ่ายออกไปนี้จะไม่ตกอยู่เฉพาะกับโรงแรมแต่จะกระจาย   ออกไปสู่เกษตรกรรายย่อยต่าง ๆ เมื่อหัตถกรรมพื้นเมืองขายเป็นของที่ระลึกได้ก็จะมีการใช้วัสดุ    พื้นบ้านมาประดิษฐ์เป็นของที่ระลึกแม้จะ เป็นรายได้เล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เมื่อรวมกันเป็นปริมาณมาก ๆ ก็เป็นรายได้สำคัญ ซึ่งจะกระตุ้นการผลิตหรือที่เรียกว่า Multiplier Effect ทางการท่องเที่ยวซึ่งอยู่ในลักษณะที่สูงมาก เมื่อเทียบกับการผลิตสินค้า หรืออุตสาหกรรม อื่น ๆ อุตสาหกรรมท่องเที่ยวเป็นอุตสาหกรรมที่ไม่มีขีดจำกัดในการจำหน่าย อาจเรียกได้ว่าเป็น Limitless Industry  เมื่อเปรียบเทียบกับอุตสาหกรรมอื่น ๆ จากสถิติที่ผ่านมา จำนวนนักท่องเที่ยวนานาชาติของโลก ได้มีปริมาณที่เพิ่ม ขึ้นอย่างรวดเร็ว กล่าวคือ เมื่อปี พ.ศ. 2493 นักท่องเที่ยวนานาชาติทั่วโลกมีจำนวนเพียง 25 ล้านคน และได้เพิ่มขึ้นเป็น 290 ล้านคน ในปี พ.ศ. 2527 กระนั้นก็ดีนักวิชาการทางการท่องเที่ยวก็ยังเชื่อว่า ปริมาณการท่องเที่ยวที่ เป็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแต่เพียงการเริ่มต้น เท่านั้นเพราะว่าประชากรของโลก จะเพิ่มจำนวนขึ้นตลอดเวลา ในขณะที่วิวัฒนาการด้าน

การขนส่งที่สามารถขนส่ง ผู้โดยสารได้จำนวนมาก ทำให้ค่าใช้จ่ายในการเดินทางถูกลง การเดินทางท่องเที่ยว จึงมิได้จำกัดอยู่เฉพาะในกลุ่มผู้มีรายได้สูง ดังแต่ก่อนเท่านั้น

การ ท่องเที่ยวถือได้ว่า เป็นเรื่องของ ความพึงพอใจของแต่ละบุคคล องค์การสหประชาชาติประกาศว่า ” การเดินทางท่องเที่ยวเป็นสิทธิมนุษยชนอย่างหนึ่งที่รัฐพึงสนับสนุน ”   อุตสาหกรรมท่องเที่ยวไม่มีขีดจำกัดในเรื่องการผลิต เพราะไม่ต้องพึ่งดินฟ้าอากาศเหมือนการเกษตรอื่น ๆ ผลผลิตของอุตสาหกรรมท่องเที่ยว ที่เสนอขายให้แก่นักท่องเที่ยว คือ ความสวยงามของธรรมชาติ หาดทราย ชายทะเล ป่าไม้ ภูเขา สภาพอากาศและสิ่งที่มนุษย์ก่อสร้างขึ้น เช่น พระบรมมหาราชวัง วัดวาอาราม โบราณสถาน อาคารบ้านเรือนในท้องถิ่น ตลอดจนขนบธรรมเนียมประเพณี วิถีชีวิต ความเป็นอยู่ของประชาชน ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นรูปธรรมที่มีความยั่งยืนไม่ผันแปรหรือขึ้นอยู่กับสภาพ ฝนฟ้าอากาศดังเช่นการผลิตด้านเกษตรกรรม หรืออุตสาหกรรมอื่น ไม่ต้องลงทุนเป็นจำนวนมาก ดังนั้น อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวจึงได้รับการสนับสนุน และ หันมาใช้อุตสาหกรรมนี้เป็นประโยชน์เพิ่มเติมต่ออาชีพเกษตรกรรมหรือ อุตสาหกรรมที่มีอยู่เดิม นับเป็นความได้เปรียบอย่างมากของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว

อุตสาหกรรมท่องเที่ยวช่วยสนับสนุนฟื้นฟู อนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมประเพณี ซึ่งเป็นสิ่งดึง ดูดความสนใจของนักท่องเที่ยว สังคมไทยเป็นสังคมของชาติเก่าแก่สืบเนื่องมาเป็นพันปี จึงมีวัฒนธรรมระเบียบประเพณี นาฏศิลป์ การละเล่น ฯลฯ ที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละท้องถิ่นเป็นมรดกตกทอดที่ควรค่าแก่การนำออกเผยแพร่ ฟื้นฟู และอนุรักษ์ไว้ อุตสาหกรรมท่องเที่ยวจะมีบทบาทในการสร้างสรรค์ความเจริญไปสู่ภูมิภาคต่าง ๆ เมื่อเกิดการเดินทางท่องเที่ยว จากภูมิภาคหนึ่งไปยังอีกภูมิภาคหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นคนไทยหรือคนต่างประเทศก็ย่อมหลีกเลี่ยงไม่พ้น ที่จะได้ช่วย สร้างสรรค์ให้เกิดสิ่งใหม่ ๆ ในท้องที่นั้น ๆ เช่น โรงแรม ภัตตาคาร สิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ซึ่งก็จะต้องมี ผู้ลงทุนในหลาย ๆ ลักษณะเป็นการสร้างความเจริญให้แก่ท้องถิ่นเหล่านั้น อุตสาหกรรมท่องเที่ยวเป็นมาตรการที่ช่วยส่งเสริมความปลอดภัยและความมั่นคง ให้แก่พื้นที่ที่ได้รับการพัฒนา เป็นแหล่งท่องเที่ยว เพราะนักท่องเที่ยวจะเลือกเดินทางไปที่ใดจะต้องมั่นใจว่าจะมีความปลอดภัย ทั้งชีวิตและ ทรัพย์สิน ฉะนั้น แหล่งใดที่นักท่องเที่ยวเข้าไปได้

แหล่งนั้นจะต้องมีความปลอดภัยเพียงพอ อุตสาหกรรมท่องเที่ยวมีส่วนช่วยเสริมสร้างสันติภาพ สัมพันธ ไมตรี และความเข้าใจอันดีด้วยเป็นหนทางที่ มนุษย์ต่างสังคมได้พบปะทำความรู้จักและเข้าใจกัน เมื่อประชากรในประเทศเดียวกันมีความเข้าใจซึ่งกันและกัน โดยการเดินทางไปมาหาสู่กัน ผลก็คือ ความสามัคคีสมานฉันท์ของคนใน ชาติ ในทำนองเดียวกัน การท่องเที่ยวระหว่างประเทศก็จะช่วยเสริมสร้างความเข้าใจอันดี ที่จะนำไปสู่ความเป็นเพื่อนร่วมโลก ที่จะช่วยกันรักษาสัมพันธไมตรีให้มั่นคงเป็นการช่วยจรรโลงสันติภาพแก่โลก

ความหมายของอุตสาหกรรมท่องเที่ยว ()

ความหมายของคำว่า “อุตสาหกรรม” ตามพจนานุกรม คือ “การกระทำสิ่งใด ๆ เพื่อให้เป็นสินค้า” แต่ปัจจุบันมีความหมายมากกว่านั้น คือ ” กิจกรรมทางเศรษฐกิจ อย่างมีระบบการพาณิชย์ หรือการผลิตสาขาใดสาขาหนึ่ง”  อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ก็คือ การดำเนินกิจกรรมบริการด้านการนำเที่ยว  เช่น บริการด้านการเดินทาง บริการด้านอาหารและการพักแรม  และบริการด้านการนำเที่ยว  ซึ่งดำเนินการโดยหวังผลกำไร ที่ต้องอาศัยแรงงานและการลงทุนสูง  โดยใช้เทคนิควิชาการเฉพาะ มีการวางแผน การจัดองค์การ และการตลาด ครอบคลุมธุรกิจหลายประเภท  ทั้งที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวโดยตรงและโดยอ้อม  มีองค์ประกอบดังนี้

“โรงงาน”   หมายถึง  คือ สถานที่ท่องเที่ยว  ที่มีสถานที่และบริการที่สะดวก  การคมนาคมเข้าถึงได้ไม่ยาก  มีระบบสาธารณูปโภคครบครัน   แต่บางครั้ง  ถนนที่ขรุขระ  ฝนตกน้ำท่วม  ไม่มีห้องน้ำ  ต้องหาอาหารรับประทาน เอง ก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวบางกลุ่มชอบไปผจญภัยเหมือนกัน ดังนั้น  หน่วยงานราชการและประชาชนในท้องถิ่นต้องกำหนดรูปแบบลักษณะการท่องเที่ยวให้ ชัดเจน  และที่สำคัญต้องไม่ทำเป็นการทำลายสถานที่ท่องเที่ยวนั้น ๆ

วัตถุดิบ    คือ  ทรัพยากรที่นักท่องเที่ยวสนใจ  เช่น  นักท่องเที่ยวชอบไปสัมผัสอากาศหนาวทางภาคเหนือตอนบน  ในช่วงเดือน ตุลาคมถึงกุมภาพันธ์  หน่วยงานราชการและประชาชนในท่องถิ่น ก็ต้องทะนุบำรุงธรรมชาติ  ต้นไม้ดอกไม้เมืองหนาว  ให้คงอยู่และบานในช่วงเวลาดังกล่าว

 

3.การลงทุน  คือ  โครงสร้างพื้นฐาน  เช่น  ระบบสาธารณูปโภค  น้ำไหล  ไฟสว่าง  มีโทรศัพท์   ถนนหนทางดี  มีสถานพยาบาลเบื้องต้น   มียานพาหนะ  มีอาหารและที่พัก  และที่สำคัญ คือ ห้องน้ำ

 

 แรงงาน  คือ  มีการก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก  ผลิตสินค้าพื้นเมืองขายของที่ระลึก  มีแรงงาน    รับจ้างเช่น  ลูกหาบรับจ้างขนของขึ้นภูกระดึง   มีคนทำความสะอาด  พนักงานบริการ

 

                ผลิตผล   ธุรกิจที่ประกอบกันเป็นอุตสาหกรรมท่องเที่ยว    เช่น   โรงแรม  ร้านอาหาร  สถานเริงรมย์  บริษัทนำเที่ยว  รถเช่าเรือเช่า  ร้านขายอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวในท้องถิ่นนั้น ๆ  เช่น อุปกรณ์ดำน้ำ  เสื้อผ้า

 

การส่งเสริมการขาย  การโฆษณา  การรณรงค์  เช่น  ไม่ทิ้งขยะ  ไม่บ้วนน้ำหมากน้ำลายลงพื้น  แต่งกายตามสุภาพชน  การรณรงค์รักษาพันธุ์สัตว์   เก็บความทรงจำด้วยรูปถ่าย  การท่องเที่ยวแบบอนุรักษ์  ซึ่งทั้งหน่วยงานราชการ  นักท่องเที่ยว  และประชาชนในท้องถิ่นต้องช่วยกันอย่างจริงจัง  ปลูกสำนึกการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน

 

ลักษณะของอุตสาหกรรมท่องเที่ยว

1.                   เป็นอุตสาหกรรมบริการ  สินค้าคือ บริการ ได้แก่ ความสะดวกในด้านต่าง ๆ เป็นสินค้าที่ไม่มีตัวตน ไม่สามารถจับต้องได้

2.                   เป็นอุตสาหกรรมที่สินค้าไม่อาจจัดส่งให้แก่ผู้ซื้อได้  ผู้ซื้อต้องเดินทางมาซื้อสินค้าหรือใช้บริการด้วยตนเองไม่ว่าจะเป็นการขนส่ง  ที่พักแรม  หรือแหล่งท่องเที่ยว

3.                   เป็นอุตสาหกรรมที่ไม่มีขีดจำกัดในการผลิตและจำหน่าย  เพราะไม่ต้องใช้วัตถุดิบในการ ผลิต  ผลผลิตคือทรัพยากรทางการท่องเที่ยวที่มีอยู่แล้ว  ต้องการเพียงการจัดระบบ  การอนุรักษ์และการพัฒนาอย่างถูกวิธี  ก็จะเป็นอุตสาหกรรมที่ให้ผลผลิตไม่มีวันสิ้นสุด

4.                   เป็นอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมอื่น ๆ แทบทุกประเภทก่อให้เกิดการลงทุน ทางอุตสาหกรรม   การนำเอาทรัพยากรของประเทศมาใช้ประโยชน์อย่างสูงสุดทั้งทางด้านแรงงาน และวัตถุดิบ

5.                   เป็นอุตสาหกรรมที่สร้างความเจริญและเสริมความมั่นคงปลอดภัยให้แก่ท้องถิ่น  โดยเฉพาะท้องถิ่นที่ได้รับการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว

6.                   เป็นอุตสาหกรรมที่มุ่งสร้างความจรรโลงใจ  มีผลต่อสันติภาพ  สัมพันธไมตรี และความเข้าใจอันดีระหว่างมนุษยชาติ

ธุรกิจท่องเที่ยว

ความหมายของธุรกิจท่องเที่ยว  (Tourism  Business)

พ.ร.บ.ธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ.2535 มาตรา 3 นิยามคำว่า “ ธุรกิจนำเที่ยว ” หมายความว่า “ การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการจัดหรือให้บริการ  หรืออำนวยความสะดวกเกี่ยวกับการเดินทาง  ที่พัก  อาหาร  ทัศนาจร  และหรือมัคคุเทศก์ให้แก่นักท่องเที่ยว ”
ลักษณะของธุรกิจท่องเที่ยว

1.              ธุรกิจท่องเที่ยวในประเทศ ในปัจจุบัน  ประเทศไทยมีกิจการท่องเที่ยวอยู่ประมาณ  400  แห่ง  กิจการดังกล่าวสามารถแบ่งออกได้เป็น 5 ประเภท ดังนี้

1.1.1     กิจการนำเที่ยวรับเฉพาะนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศอย่างเดียว ( In – bound  Operator )

1.1.2.    กิจการนำเที่ยวคนในประเทศไปยังต่างประเทศ   ( Out – bound  Operator )

1.1.3.    กิจการนำเที่ยวภายในประเทศอย่างเดียว  ( Local  operator )

1.1.4     กิจการนำเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศ  (Local  &  World  wide  Operator )

1.1.5     กิจการที่ดำเนินธุรกิจทั่วไปเกี่ยวกับการท่องเที่ยว   ( General  Travel  Agent )

                2.    ธุรกิจท่องเที่ยวต่างประเทศ   ควรพัฒนาในเรื่องของความรู้ความชำนาญในแหล่งท่องเที่ยว   สภาพดินฟ้าอากาศ  ภูมิประเทศ  ขนบธรรมเนียมประเพณี  ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ   อัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา   ต้องชี้แจงให้นักท่องเที่ยวได้รู้ก่อนที่จะไป   เพื่อมิให้มีปัญหาเกิดขึ้นในระหว่างการท่องเที่ยว   เนื่องจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของนักท่องเที่ยวซึ่งบริษัทนำเที่ยวต้องชี้แจง  และดูแลอย่าง ใกล้ชิดโดยทั่วไปธุรกิจประเภทนี้จะจัดตั้งขึ้นในรูปของบริษัท  ซึ่งจะร่วมมือกับบริษัทนำเที่ยวของต่างประเทศ  ให้บริการแก่นักท่องเที่ยวในเรื่องของการทำหนังสือเดินทาง  ( Passport )    ติดต่อขอวีซ่า  (Vesa )  ขายตั๋ว   เครื่องบิน  จัดรายการนำเที่ยว  และบริการจัดหาที่พัก

ประเภทของธุรกิจนำเที่ยว   แบ่งออกเป็น  3  ประเภท คือ

1.  Travel  Agent    บุคคลหรือบริษัทที่มีความสามารถจัดการนำเที่ยว  การขนส่ง  ที่พัก  อาหาร  การรับ-ส่งทั้งขาไปและขากลับ  การนำสถานที่และงานอื่น ๆ ของการเดินทางซึ่งเป็นการบริการให้แก่สาธารณชน  เช่น  บริษัท นำเที่ยว จำกัด   มีความชำนาญเบ็ดเสร็จทุกอย่าง สามารถดำเนินการเองได้

2.    Tour  Operator    บริษัทมีความชำนาญในการจัดและดำเนินการเกี่ยวกับการ ตลาด  ทางด้านการจัดการเดินทางไปพักผ่อน  แบบ  Inclusive  Tour  โดยเก็บเงินล่วงหน้าแล้วมอบให้  Travel  Agent  เป็นผู้ขาย  แต่บางครั้งก็ลงมือขายแก่นักท่องเที่ยวโดยตรง  เช่น   บริษัทหรือกลุ่มคนในพื้นที่ที่มีอุปกรณ์เกี่ยวกับการดำน้ำ  และเรือพร้อมในจังหวัดพังงา  นำเที่ยวดำน้ำดูปะการังที่หมู่เกาะสิมิลัน – หมู่เกาะสุรินทร์  ก็ติดต่อกับบริษัทนำเที่ยวจำกัด  เป็นผู้ขายบัตรเพราะมีลูกค้าที่เป็นนักท่องเที่ยวแพร่หลายอยู่แล้ว  ส่วนตนก็เป็นผู้จัดรายการรับทัวร์ชุดนี้ต่ออยู่ที่พังงา

3.    Wholesaler    บริษัทมีความชำนาญงานในงานเดินทาง  คิดและเสนอโปรแกรมที่ จัดไว้แบบเหมาหรือจัดขึ้นตามแต่จะรับคำสั่งมาจากลูกค้าแล้วมอบให้ Travel  Agent   รับไปขายต่อ  Wholesaler  ต่างกับ  Tour  Operator  คือ Wholesaler  มักไม่เสนอรายการเดินทางต่อบริษัทนำเที่ยวบ่อย  ๆ   แต่ Tour  Operator  จะเสนอขายให้แก่  Retailer  ด้วย  เช่น  เป็นบริษัทหรือกลุ่มคนที่ชอบการผจญภัยชุดบุกเบิก  ไปเที่ยวน้ำตกทีลอแล(น้ำตกที่เลยน้ำตกทีลอซูเข้าไปในเขตพม่ามาแล้ว

มีคนที่เคยไปด้วยแนะว่าควรจัดทัวร์แบบนี้  (ลุย  สมบุกสมบัน)  จึงคิดรายการขึ้น  แล้วเสนอต่อบริษัทนำ เที่ยวจำกัด ขาย   ซึ่งจะจัดไม่บ่อย  และถ้าคนไปน้ำตกนี้กันมาก  ทัวร์ที่ไปน้ำตกทีลอแลลักษณะนี้ก็จะงดไป  แล้วไปบุกเบิกที่แห่งใหม่ต่อไป  มักเป็นบริษัทในท้องถิ่น

 

ธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว

อุตสาหกรรมท่องเที่ยวประกอบด้วยธุรกิจที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการท่องเที่ยว  ได้แก่

1.      ธุรกิจการขนส่ง

2.      ธุรกิจอาหารและการพักแรม

3.      ธุรกิจการนำเที่ยว
1.      ธุรกิจการขนส่ง ( Transportation)

ธุรกิจการขนส่งประกอบด้วย ธุรกิจเกี่ยวกับพาหนะที่ใช้ในการคมนาคมทั้ง 3 ทาง คือ

-     ทางบก   พาหนะหลักในการขนส่งนักท่องเที่ยวสู่จุดหมายปลายทาง ได้แก่  รถยนต์  และรถไฟ  ธุรกิจเกี่ยวเนื่องของการขนส่งทางบกนี้ ได้แก่ บริการพาหนะในท้องถิ่น เช่น รถสามล้อ  รถม้า  เกวียน  รถลาก  ช้าง  ฯลฯ

รถโดยสารประจำทาง  คือ  รถที่ใช้ขนส่งผู้โดยสารตามเส้นทางที่กำหนดค่าบริการเป็นรายบุคคล  และมีที่นั่งเกินกว่า 7 คนขึ้นไป  ทั้งที่มีเครื่องปรับอากาศและไม่มีเครื่องปรับอากาศ

รถบริการนำเที่ยว  คือ  รถที่ใช้บริการท่องเที่ยว  ซึ่งจัดกำหนดการไว้ล่วงหน้ามีการเก็บค่าบริการเป็นรายบุคคลในลักษณะเหมาจ่ายและมีที่นั่งเกินกว่า  7  คนขึ้นไป

รถยนต์ส่วนบุคคล  คือ  รถยนต์ส่วนตัวของนักเดินทาง  หรือรถยนต์ของหน่วยราชการ  หรือเอกชน  ที่นักเดินทางใช้โดยสารไม่มีอัตราค่าบริการ  มีขนาดและลักษณะใดก็ได้

-     ทางเรือ  พาหนะหลัก  ได้แก่  เรือเดินสมุทร  และเรือกลไฟ   ธุรกิจเกี่ยวเนื่องได้แก่  เรือใบ  เรือลากจูง  เรือแจว  เรือพาย  เรือหางยาว  แพ  ฯลฯ

-     ทางอากาศ  พาหนะหลัก  ได้แก่  อากาศยาน  หรือเครื่องบิน

อุตสาหกรรม ท่องเที่ยวเกี่ยวเนื่องของการขนส่งได้แก่  อุตสาหกรรมประกอบรถโดยสาร  ต่อเรือ  ผลิตเครื่องยนต์  ผลิตอุปกรณ์อำนวยความสะดวกภายในรถยนต์  เรือ  และเครื่องบิน  เช่น เบาะ เก้าอี้  ผ้าคลุมเบาะ  เครื่องสุขภัณฑ์  ฯลฯ

การอำนวยความสะดวกด้านการคมนาคมจะส่งผลให้อุตสาหกรรมท่องเที่ยวขยายตัวขึ้นทางหนึ่ง  การอำนวยความสะดวกเหล่านั้น  ได้แก่

1.       การตัดและสร้างถนน  โครงข่ายถนนที่ดี  การขยายเส้นทางรถไฟเข้าสู่แหล่งท่องเที่ยว

2.       การจัดบริการรถยนต์โดยสารประเภทต่าง ๆ สำหรับนักท่องเที่ยว เช่น รถนำเที่ยว รถรับจ้าง บริการรถเช่าประเภทต่าง ๆ

3.       บริการปั๊มน้ำมัน  ห้องน้ำ  ที่พักริมทาง

4.       การสร้างท่าเรือและสิ่งอำนวยความสะดวกในการขึ้นลงเรือ

5.       การจัดบริการการขนส่งทางเรือ

6.       การปรับปรุงเครื่องบินให้มีประสิทธิภาพในการขนส่งสูง ประหยัดและปลอดภัย

7.       การจัดเที่ยวบินและที่นั่งสำหรับนักท่องเที่ยว  และเที่ยวบินภายในประเทศให้เพียงพอ

8.       เพิ่มจำนวนสนามบินทั้งสนามบินนานาชาติและสนามบินภายในประเทศ

9.       การอำนวยความสะดวก และรักษาความปลอดภัยบริเวณสถานีขนส่ง ท่าเรือ และสนามบิน

10.    ปรับปรุงอัตราค่าโดยสารให้น่าสนใจ

2.      ธุรกิจอาหารและที่พักแรม

ธุรกิจอาหารและการพักแรมประกอบด้วย ร้านอาหารหรือภัตตาคาร และที่พักแรม     ซึ่งมี

หลายรูปแบบและหลายระดับ  เช่น  ธุรกิจอาหารมีตั้งแต่ รถเข็นอาหาร  หาบเร่  แผงลอย  ร้านอาหาร  ภัตตาคาร   สวนอาหาร  และศูนย์อาหาร  ธุรกิจที่พักแรมมีตั้งแต่  โรงแรม  บังกะโล  โมเต็ล  เกสต์เฮาส์  หอพัก  แคมป์   รีสอร์ท  และเรือนแพ  เป็นต้น

ความหมาย  ที่พักแรม  คือสถานที่ที่นักเดินทางใช้พักระหว่างเดินทาง  ซึ่งอาจจำแนกเป็นประเภทต่าง ๆ ตามลักษณะการใช้

-          โรงแรม  คือ ที่พักแรมที่สร้างขึ้นเฉพาะและแบ่งเป็นห้องพัก  มีสิ่งอำนวยความสะดวกแก่นักเดินทาง  และเก็บค่าเช่าเป็นรายห้อง

-          เกสต์เฮาส์  คือ บ้านที่ดัดแปลงหรือสร้างขึ้นและแบ่งห้องเป็นที่พักแรม  โดยเก็บค่าเช่า

-          บังกะโล  คือ  ที่พักแรมที่กลุ่มบุคคลหรือสถาบันจัดไว้เพื่อให้นักท่องเที่ยวโดยเก็บค่าเช่า

-          รีสอร์ท    คือ  ที่พักที่มีลักษณะห้องพักเป็นหลัง ๆ มีบริเวณแวดล้อมด้วยธรรมชาติ

-          โมเต็ล  คือ  ที่พักที่สร้างขึ้นเฉพาะ โดยเก็บค่าเช่า  มีห้องพักแต่ละห้อง  หรือมีห้องพักส่วนหนึ่งที่มีลักษณะและการใช้สอยเช่นเดียวกับโรงแรม

-          บ้านรับรอง  คือ  ที่พักหน่วยงานราชการ  บริษัท หรือเอกชนจัดไว้เพื่อใช้รับรองหรือพักผ่อน  โดยไม่เก็บค่าเช่า

-          บ้านญาติหรือบ้านเพื่อน คือ  บ้านญาติมิตรของนักท่องเที่ยวที่จัดให้เป็นที่พักแรม  โดยไม่เก็บค่าเช่า

สถานพักแรมกลุ่มต่าง ๆ คือ การแบ่งกลุ่มของสถานพักแรม  เป็นการจัดกลุ่มเพื่อใช้ประโยชน์

ทางการสถิติเท่านั้น  ไม่ได้ถือตามมาตรฐานสากล  และมิได้เป็นการจัดระดับของสถานพักแรม และใช้ราคาต่ำสุดของราคาประกาศขายเป็นเกณฑ์ในการจัดแบ่งกลุ่ม

กลุ่ม 1  หมายถึง   ราคาตั้งแต่  2,500 บาทขึ้นไป

กลุ่ม 2  หมายถึง   ราคาตั้งแต่  1,500  – 2,499  บาท

กลุ่ม 3  หมายถึง   ราคาตั้งแต่  1,000 – 1,499  บาท

กลุ่ม 4  หมายถึง   ราคาตั้งแต่  500 – 999  บาท

กลุ่ม 5  หมายถึง   ราคาต่ำกว่า 500 บาท

อุตสาหกรรมเกี่ยวเนื่องของอาหารและการพักแรม ได้แก่ อุตสาหกรรมเนื้อสัตว์  ผลิตผลทาง

การเกษตร  อุตสาหกรรมอาหารกระป๋อง เครื่องดื่ม  อุตสาหกรรมเครื่องเรือน  เครื่องใช้ในการประกอบอาหาร  เครื่องใช้ในการรับประทานอาหาร อุตสาหกรรมเครื่องนอน  ธุรกิจด้านการรักษาความสะอาด  และการรักษาความปลอดภัย  และอุตสาหกรรมการก่อสร้าง

การอำนวยความสะดวกให้แก่ธุรกิจอาหารและพักแรมเป็นการพัฒนาอุตสาหกรรมท่อง เที่ยวอีกด้านหนึ่ง  บริการที่ควรจัดให้มีได้แก่

1.       การอำนวยความสะดวกด้านการคมนาคม  การเข้าถึงได้ง่าย

2.       การส่งเสริมการลงทุน

3.       การฝึกอบรมพนักงานและผู้ประกอบการทุกระดับเพื่อให้มีมาตรฐานการบริการ และการบริหารเป็นระดับสากล

3.      ธุรกิจการนำเที่ยว

ธุรกิจการนำเที่ยวประกอบด้วย บริษัทนำเที่ยว (Tour  Operator)  และตัวแทนจำหน่าย การท่องเที่ยว (Travel  Agency)  และแหล่งท่องเที่ยว (Tourist  Destination)

บริษัทนำเที่ยว (Tour  Operator)  ทำหน้าที่จัดรายการนำเที่ยว  และบริการนำเที่ยว

การจัดรายการนำเที่ยวของบริษัทนำเที่ยวจำแนกเป็น

1.       จัดรายการนำเที่ยวเบ็ดเสร็จ (Package  Tour)  ส่งให้ตัวแทนไปจำหน่าย

2.       จัดรายการนำเที่ยวประเภทต่าง ๆ สำหรับผู้สนใจเฉพาะเรื่องให้แก่องค์กร  สถาบันวิชาชีพต่าง ๆ และกลุ่มเอกชนที่มีความสนใจเฉพาะเรื่อง

การบริการนำเที่ยวของบริษัทนำเที่ยวตามประเภทของรายการท่องเที่ยว นำโดยมัคคุเทศก์ (Guide   หรือ  Tour  Guide)  ซึ่งอาจเป็นมัคคุเทศก์ประจำบริษัท  หรือมัคคุเทศก์อิสระ (Freelance  Guide)

นอกจากนี้ บริษัทนำเที่ยวยังให้บริการการวางแผนการจัดประชุมสัมมนาและการจัดนิทรรศการทั้งในประเทศและต่างประเทศให้แก่องค์กรต่าง ๆ อีกด้วย  นอกเหนือจากการจัดนำเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล (Incentive  Tour)

ตัวแทนจำหน่ายการท่องเที่ยว (Travel  Agency)  ทำหน้าที่

1.       จำหน่ายรายการท่องเที่ยว  ที่บริษัทนำเที่ยวจัดขึ้น

2.       เป็นตัวแทนจำหน่ายตั๋วโดยสารพาหนะเดินทางทุกประเภท

3.       เป็นตัวแทนจัดหาและสำรองที่พักแรมตลอดจนกิจกรรมบันเทิงต่าง ๆ

4.       บริการจัดเอกสารการเดินทาง

5.       บริการต้อนรับและรับส่งนักท่องเที่ยว

6.       บริการให้คำปรึกษาและคำแนะนำเกี่ยวกับการท่องเที่ยว

บริษัท นำเที่ยวบางแห่งอาจเป็นทั้ง Tour  Operator  และ Travel  Agency  แต่บางแห่งก็เป็นเพียง Tour  Operator หรือ Travel  Agency   อย่างใดอย่างหนึ่ง

แหล่ง ท่องเที่ยว (Tourist  Destination)  ได้แก่ ประเทศ ภูมิภาค เขต เมือง หมู่บ้าน หรือพื้นที่ทางภูมิศาสตร์อื่น ๆ ที่นักท่องเที่ยวไปเยือน

คุณภาพของแหล่งท่องเที่ยวเป็นตัวแปรสำคัญตัวหนึ่งที่จะส่งผลกระทบต่อความเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมท่องเที่ยว  การพัฒนาคุณภาพของแหล่งท่องเที่ยวจึงเป็นสิ่งสำคัญ  องค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยวที่มีคุณภาพ ได้แก่

1.  ความดึงดูดใจ (Attractions)  เสน่ห์ของแหล่งท่องเที่ยวอาจเป็นสถานที่ เช่น อากาศ  ความงามตามธรรมชาติ  หรือเหตุการณ์สำคัญเฉพาะกาล  เช่น  งานเฉลิมฉลอง  นิทรรศการ  การแข่งกีฬาระดับโลก  การประชุมนานาชาติ ฯลฯ

2.  การเข้าถึงง่าย (Accessibility)  ความสะดวกในการคมนาคม  ขนส่ง  การเดินทางสู่แหล่งท่องเที่ยว

3.  ความอภิรมย์ (Amenities) ณ จุดหมายปลายทางนั้น  ตั้งแต่ที่พักแรม  การบริการ  ตลอดจนความบันเทิงต่าง ๆ

อุตสาหกรรมเกี่ยวเนื่องของธุรกิจนำเที่ยว ได้แก่ อุตสาหกรรมเกี่ยวกับศิลปหัตถกรรมพื้นบ้าน  อุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่มประจำถิ่น  อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นต่าง ๆ ฯลฯ  ที่นักท่องเที่ยวสามารถซื้อหากลับไปเป็นที่ระลึกหรือใช้ประโยชน์ได้

การให้บริการด้านสวัสดิภาพและความปลอดภัย

1.    การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย  จัดให้มีหน่วยงานย่อยกระจายอยู่ทุกจังหวัดใน ประเทศไทยคอยแนะนำแก่นักท่องเที่ยว  และจัดทำคู่มือนักท่องเที่ยว  ซึ่งเป็นเอกสารแจกฟรี

2.    สถาบันตำรวจแห่งชาติ   มีกองกำกับการตำรวจท่องเที่ยว  (โทร 1155) รับผิดชอบนักท่องเที่ยวโดยตรง

3.    ศูนย์ช่วยเหลือนักท่องเที่ยว  (ศช.ทท.)  รับเรื่องร้องทุกข์เบื้องต้น ก่อนให้ความช่วยเหลือในขั้นต่อไป

4.   กฎ กระทรวง   และพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและ มัคคุเทศก์ พ.ศ.2535 ออกมาควบคุมบริษัทนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ให้มี ความรับผิดชอบต่อนักท่องเที่ยว

5.   ร้านอาหารและร้านค้าที่สะอาด  ราคาย่อมเยา ซึ่งการท่องเที่ยว ฯ มีการให้เกียรติบัตร  รับรองและเผยแพร่ทางเอกสารของ ททท.ด้วย  หรือ เชล์ลชวนชิม  แม่ช้อยนางรำร้านธงฟ้าของ กทม.

6.   บริษัทนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ ซึ่งการท่องเที่ยว ฯ มีการให้รางวัล  รับรองและเผยแพร่ทางเอกสารของ ททท.ด้วย

7.   ยานพาหนะปลอดภัย  ราคามาตรฐาน  โดยกรมการขนส่งทางบกมีการตรวจสภาพรถก่อนต่อทะเบียน  มีพระราชบัญญัติคุ้มครอง

8.   สถานที่ท่องเที่ยวปลอดภัย  สะอาด  ไม่เสี่ยงหรือล่อแหลมต่อชีวิต มีหน่วยงาน

ราชการคอยกำกับดูแล  เช่น  กรมป่าไม้  กรมประมง  ตำรวจน้ำ  อบต.  อบจ.

เที่ยวเมืองไทย  ไม่ไปไม่รู้

http://www.praveetelearning.com/elearning_content.php?subject_id=2&chapter_id=3&page=5

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s